ای نغمه خوان زندگی تو خوب می شناسی ترانه تاریکی را تو خوب می دانی سکوت پر رمز و

 راز بهار پس هنگامی که سجاده عشق را پهن می کنی برایم دعا کن من زره ای نا چیز در این

پهنا محتاجم ....

سفر را نپذیرفتم زیرا پایبند احساسی بودم که نمایشگر برزخی تاریک بود پس چگونه تحمل کنم

 شکوه باغبان وجودم را چگونه رها شوم از کنایه گل هایی که برایم تابلوی کودکی را رنگین

کردند دفتر زندگی من این چنین ورق خورد و سرزنش کنم وجودی را که شاید کوتاهی

کرد..موسیقی دل من اهنگ تاریکی است راه پرپیچ و خم تقدیر برایم مات و مبهوت هست پس

چگونه پرواز کنم در این راه تا فانوس لب پرتگاها نسوزاند بال هایم را....

و تنهایی را مرحم گذاشته بر دل غمگینی که در اسمان خیال .......

اخه دل من هم .......

...

خدایا چه بگویم

از کجا شروع کنم وقتی که از دست زمانه شکوه ها دارم وقتی که اثری از ادمیت نیست

*نفس در سینه حبس ،صبر برایم بی معنا ، طاقت درونم مرده *

مهربانم من تو را به خوبی نشانه کردم با اینکه تو را هنوز نشناختم

پس تو را به ........ از این بنده ناتوان رخ مپوشان

*تو می دانی       خدای من فقط تو می دانی *

که گریه را مستی بهانه کردم تاکه..

پس تنهایم نگذارکه تنها تو...

می خواهم از دنیا..........*

نگذار اینجا بوی خار وخس بگیرم            می خواهم از دنیا دلم را پس بگیرم

می خواهم امشب برگ برگ هستی ام               از شاخه ها ی این شب نارس بگیرم

من امدم.........من امدم تا حجم اقیانوس را از *

                                                            جقرافیای شانه اطلس بگیرم* *

کولی شدم تا مثل تقدیر نگاهت      ایینه را از هر کس ونا کس بگیرم

اما چه با من می کند چشمت که باید          هم گفته هم نا گفته ام را پس بگیرم*

                                                                 می خواهم از دنیا دلم را..............          *       

ای    

همراه*                    *                مـــــــــن

تنــــــها با تو
*                                  *
تا اوج عشـــــــق

هـم پـــــــــــــروازم

با قلب تودلدارمن هم آوازم

توهمپـــــــــای من، تنـــها با من

هـــــــــــــــــــم آوائـــــــــــــــــــی

با درد مــــــــــــــــن، آشنـــــــــــــــائی

تکیـــــــــــــــــــه گاهی ، همصــــــــــدائی      **********

ما فریاد عشـــــــــــــــــــق، در قلب شــــــــب

دلگرمی عاشــــــــــقای بیصــــــــــــدائیــــــــــم

ما، دل میبازیم دریادریا ،تابیکران،عاشقای بی پروائیم

تو، با مــــــــــــن بمـــــــــــان، ای مهـــــــــــــــــــــربان

چون ماه شــــــب در آســــــــمان؛ بر من بتــــــــــــــــــــاب

تا بیـــــــــــــــــکران مثـــــــــــــــــل مهتــــــــــــــــــــــاب

مــــن تا مـرز جان؛ از عشقمان میسـوزم ای آرام جـــان *
*
بر من بتـــــــاب تا کهــــکشــان مثــــل آفتــــــــــاب

ما؛ فریــــاد عشـــق در قلــــب شب دلگـــــرمی               **********

عاشقــــــــــــای بیصــــــــــــــــــــدای*

ما؛ دل میبازیم دریا دریا تا بیکران

عاشقـــــــای بی پــــروائیـــــــــم

ای تورؤیـای شبهای مـــــــن

عشقو ببین تو چشمای من ****

دستاتوتو دســت من بگذاردرلحظه های دیـدار

هم منتظرم

دردهای شبانه*

*

خدایا ..*..خدایا نمی دانم چه اوایی را زمزمه کنم..چه ترانه ایی را سر مشق درد ودلها ی*

دریا نمایم تا شاید ستا ره طلایی دریا رفیق نیمه راهم نباش*د....

نه اینکه اشنای دریا نیستم که غواص دیرین دریایم...*

خدای من ... *

مهربانم تنها ی تنها تو می دانی ...*.من به یاد دردهای شبانه دریا اشک ریختم

ناله کردم ...نوشدارویی بودم قبل از مرگ سهراب ...اما نه ...نه سهراب بلکه خودم

خدای من.. *

من هنوز امیدوار مناجاتهای شبانه ی دریایم* ...کاش می دانستم چه رازی نهفته در سکوت مرموز

اسمان خشمگین دریا..*

ای کاش به پرواز رویایی ققنوس دریا پی می بردم.....*

پذیرای دل دریایی مهربانتان هستم...   *           *                  

*                                                             *                      *

من اسمان تنهایی را هیچ وقت باور نکردم اما اسمان

دلت را می ستایم و بهترین اسمانها را....

شکوه ی دل......

ای نوازند ی گیتار عشق بنواز آهنگ یکی بودن را  

زمزمه کن آوای تنهای دشت را ....قاصدک ها خبر آمدن ت را نوید می دادند

شاپرک ها صدای پایت را به گوشم رساندند

اهالی بوستان عشق به استقبال ت آمدند

                                                      پس قدم بگذار در باغ احساسم........

زندگی شهد گل است   زنبور زمان می خورد ش

آنچه می ماند.........عسل خاطره است.

زندگی ....زندگی ......زندگی ..درک این نقطه برایم سخت است.